2005

Printvriendelijke versiePDF-versie

Kan het nog beter? Met dit kunnen we het wielerseizoen 2005 afsluiten. Het was een "grand cru" jaar.
Het weer viel dit jaar heel goed mee. Er waren slechts weinige zondagen dat we regen moesten trosteren. Het ledenaantal steeg met maar liefst 16 tot een record van de laatste 10 jaar van maar liefst 53 leden. De nieuwe primus uitrusting zorgde voor een moderne look van de club.Het was het eerste jaar waarin we 2 volwaardige A en B groepen hadden. De ploegentijdrit was ook dit jaar weer succesvol met een prachtige 6e plaats voor WTC-Relst. Het mosselfeest was het succesvolste van de laatste 5 jaar en met de 3-daagse namen ook een record aantal leden deel. Maar liefst 21 leden wilden de Vlaamse Ardennen van dicht bij bekijken. Een van onze nieuwe leden m.n. Eddy Vereecken heeft over deze 3-daagse een prachtig relaas geschreven dat we niet konden weerhouden in de geschiedenis van de club. Ziehier zijn relaas :

Dit weekend was er een om "U" tegen te zeggen. Van start tot aankomst alleen perfectie. Organisatie en timing van alle evenementen was tot in de details uitgestippeld en werd bovendien nageleefd. Iemand zei mij dit weekend "Dit is een LUXE-club" ! Inderdaad, de namier waarop wij als Amateurs in de watten werden gelegd is zelfs niet denkbaar voor Profs die de driedaagse van "De Panne" rijden. Uitzonderlijk hadden wij slechts maar twee platte bandjes na 500 km met 29 deelnemers (het zal aan het luxe-materiaal gelegen hebben zeker ?!).

De etappes waren goed uitgekozen. Eerst een rit naar het Waasland (Weert - Waasmunster - Overmere Donk) om dan te "SOEPEREN" in Wichelen waar wij mochten genieten op het gezellige terras in "Den Boterhoek" (105 km). Daarna richting Vlaamse Ardennen via Zottegem. De Leberg ging aan onze neus voorbij wegens de “Snelheid” zodat wij zelfs de straatnamen niet meer konden lezen. Toch op de goeie weg maar de verkeerde richting. De gemeente "Schoorisse" zes keer gezien maar toch 20 km extra. Een geluk trouwens want anders hadden wij de kaap van 500 km niet overschreden. Na een toch van 210 km eindelijk "Mullem". Op verkenning hadden wij al geproefd hoe goed de "Liefmans" in het keelgat stroomde en menige pint werd achterover gegoten. Daarna het bekende doucheke en uitgebreid avondmaal. Eten en drank in overvloed maar vooral "Lekker". Moriaanshoofd een dikke proficiat.

Dag twee werd uitgestippeld door onze senioren (135 km). Prachtig ! Genietend van de Vlaamse hellingen, kasseien en het bochtenwerk. De Molenberg ! De Paddestraat ! Alles ging zo vlug dat wij niet meer wisten waar we waren ! Op de middag een smakelijke BBQ in Asper. ’s Avonds weer uitgebreid avondmaal om de vingers van af te likken !

Zondag was het retourdag. Via Henegouwen terug naar Kampenhout. In de voormiddag werden wij geteisterd door een prachtige regenbui. Iedereen (?) gesterkt met de gedachte “Weer naar huis” werden alle “Heuveltjes” op een gezwind tempo veroberd. Zelfs ’s middags liet de “Kip” ons niet onbekoord. Daarna één doel. “De Lijn” halen. Zij die in de “Bus” hadden gezeten hadden weer de moed in de benen om de laatste “KiloMeters” af te “Malen”. Eindelijk de eindbestemming (185 km). Menig sympatisant stond aan het clublokaal de “Trojanen” op te wachten. Onder massaal applaus werden de remmen defintief toegeklapt. Eindelijk ! Als beloning een frisse “Primus” en voor anderen een sterke “Rochefort” en een lekkere “Sigaar”. Daarna gezellig samen met de familie om een lekkere spaghetti “A Volonté” te smullen. Iedereen tevree en nagenietend van dit geslaagde evenement.

Dank van mijnentwege aan de organisatie, het bestuur, de sponsors, andere medewerkers (om niemand te vergeten) en vooral zij die deelnamen aan deze driedaagse. Wannes die ons veilig over de “Vlaamse Wegen” loodste. Alain die zorgde voor de mechanische bijstand. Rita die zorgde voor de heerlijke spaghetti. Zij die zorgden voor “Den Apertief”. De sympathieke patron van het”Moriaanshoofd” (en de serveuzes !).

Alles perfect tot in de puntjes. Prachtig !

Toch waren er nog er enkele tegenvallers dit jaar. Er waren enkele spijtige valpartijen met ernstige verwondingen. Hopelijk herstellen Luc Vrambout en Marc Boels goed zodat ze er volgend jaar opnieuw bij kunnen zijn.
Dit wil zeggen dat we volgend jaar nog beter kunnen.Het zal niet gemakkelijk zijn,maar we gaan ervoor!

De foto's kan je bekijken in onze fotogalerij.